Opluchting: goede beoordeling

Wat later dan gepland: hier de blog over hoe het gisteren is gegaan. Nouja, de titel zegt het eigenlijk allemaal al: ik heb een goede praktijkbeoordeling gekregen. 🙂 Iets waar ik natuurlijk ontzettend blij mee ben!

Gisteren was ik, toen ik eenmaal zat, totaal uitgeserveerd. Ik zat op de bank een beetje ‘beeld’ te staren naar mijn laptop maar de letters kwamen niet meer binnen. Ergens wilde ik graag mijn verhaal hier plaatsen, maar mijn vingers bleven stil op mijn toetsenbord liggen en ik kreeg het niet voor elkaar de eerste woorden te typen… ik zat vol…  Na een tijdje heb ik besloten: morgen weer een dag voor blogland en ben ik verder gaan staren naar de televisie en ook dat heb ik niet lang volgehouden. Deze dame lag heel vroeg op bed.

Wat kost dat toch een energie! Zenuwen voor een beoordeling in combinatie met een, zoals altijd, drukke stagedag. De dag verliep goed, mijn voorbereidde opdracht ging in de uitvoering best heel goed. Al blijft het best moeilijk om het niveau van de kleuters in te schatten, daar moet ik nog wat meer feeling mee krijgen. Ik had duidelijk een wat te ingewikkeld vouwwerk voor de oudste kleuters gemaakt. Het was dus een uitdaging om dat met ze gemaakt te krijgen. Maar het is, soort van, gelukt! Het vouwwerk met de jongste kleuters was duidelijk beter afgestemd op de groep. Ik kreeg het voor elkaar de groep te draaien met volledig overzicht op alles. Een heerlijk gevoel. Het was gewoon een lekkere werkdag en dan als afsluiting nog een positieve beoordeling.

Voor alle 4 de vakgebieden een voldoende! Mijn mentor geeft niet snel “Goed”, legde ze uit, dus ik was er erg tevreden mee. Liever een mentor die kritisch kijkt naar wat je doet. De begeleidende toelichtingen waren allemaal erg positief. Dus ik ging met een heerlijk gevoel naar huis en ga met veel plezier verder met stageperiode 2.

Nu moet ik alles thuis nog een keer goed doorlezen, de uitgewerkte opdrachten, het praktijkonderzoek dat ik heb gedaan en dan kan alles naar mijn coach bij de LOI, die de uiteindelijke beoordeling doet. Dat ligt voor later vandaag op de planning, nu eerst rustig verder wakker worden en wat huishoudelijke activiteiten doen, die hard nodig zijn.

Hebben jullie recent ook de zenuwen gehad voor iets? Wat hopelijk goed is afgelopen?

Voorbereidingen, pijntjes en het besef

Vandaag al druk doende geweest met voorbereidingen voor morgen op school. Met mijn mentor had ik afgesproken dat ik een vouwles zou voorbereiden en de lesvoorbereiding is inmiddels af. Nu vanmiddag met mijn dametje nog de les voorbeelden maken. Altijd leuk om even aan de fröbel te gaan samen. Kan ik gelijk de moeilijkheid van de werkjes testen aangezien mijn dametje zelf een kleuter is. Erg handig!

Verder liggen alle uitdraaien klaar die mijn mentor morgen nodig heeft voor de beoordeling van stageblok 1. Spannend!!! Ze zal de beoordeling morgenmiddag ter plekke invullen en denk gelijk de nodige feedback geven. Eigenlijk ben ik hier zenuwachtiger voor als voor een theorie-examen. Het gaat toch over hoe ik het doe, voor de klas als toekomstige Juf in spe. Ik verwacht geen super negatieve beoordeling, maar ik ben denk ook geen hoogvlieger vanaf dag 1, dus ik hoop op voldoendes 🙂 Morgen daarover meer!

Verder slaat de derde antibioticakuur gelukkig aan, de pijn in de keel is zo goed als verdwenen en nu maar hopen dat echt alle bacteriën deze week het lijf zullen verlaten. Helaas ben ik nog niet zonder klachten. Ik heb al weken last van pijn in mijn linkerzij, ik vermoed de spier die van onder de borst naar de rug loopt. Deze is op de één of andere manier geblesseerd geraakt en ik heb er niet al te veel aandacht aan geschonken met het idee: gaat wel over. Helaas bemerk ik een verslechtering dus morgen maar eens bellen met de fysiotherapeut voor een afspraak voor advies en hoogstwaarschijnlijk een zeer pijnlijke behandeling. Doordat ik nu mijn bovenlichaam waarschijnlijk verkeerd beweeg om zoveel mogelijk pijn te voorkomen, krijg ik nu ook klachten onderin de rug. De hoogste tijd dus om er eens mee op te lopen naar de fysio en hopelijk wijzer weer thuis te komen.

Tis natuurlijk ook niets niet gek, mijn lichaam is gewoonweg te zwaar en er moeten echt kilo’s vanaf. De klachten zullen niet geheel daar vandaan komen, maar het zal zeker gaan meehelpen als ik afval, liefst een groot aantal kilo’s. Dan kan ik ook in aanmerking komen voor de borstverkleining en dat zal heel veel klachten verminderen, dat is een gegeven. Nu mijn borsten laten verkleinen is vragen om problemen, daar wachten ze liever mee tot je een beter gewicht hebt bereikt. Ik sta daar zelf achter en dus moeten die verrekte kilo’s er op de een of andere manier vanaf. Vorige week schreef ik al over die shakes en dat is dus geen succes gebleken. Overdag ging het goed, maar ik at het er ’s avonds weer bij, tja dan doet dat geen goed. Mijn probleem bij het afvallen zit ‘m dan ook in het geestelijk sterk genoeg zijn en de drang om te gaan eten als ik alleen ben en me minder in mijn vel voel, ziek ben of stress ervaar, te weerstaan. Een voor mij zeer moeilijke opgave en er is ook niemand hier ’s avonds die me op de vingers tikt, als ik wil grijpen naar ongezonde keuzes. Heel veel zelfdiscipline is er dus nodig. Het hier opschrijven is al heel wat voor me. Bekennen dat ik hier de grootste moeite mee heb. Wat kan eten toch een vervelende verslaving zijn! En het moeilijke is, je komt er nooit helemaal vanaf! Je moet immers blijven eten en zal altijd geconfronteerd blijven met de nodige verleidingen elke dag weer. Toch weiger ik het om op te geven, ik laat mijn kwetsbaarheid zien en schaam me daar niet voor. Heel veel mensen worstelen met hetzelfde probleem en ik wil graag mijn worsteling hier delen, wellicht helpt het iemand.

Heb jij ook last van een verslaving waar je maar moeilijk vanaf komt?

Earth Hour: Doe ook mee!

Earth Hour is wereldwijd dé grootste en snelst groeiende beweging die aandacht vraagt voor de kwetsbaarheid van de aarde. Door een uur het licht uit te doen, geef je samen met miljoenen anderen het signaal af dat jij ook een leefbare aarde wilt doorgeven

Bron Quote: WNF

Doe jij vanavond 28 maart 2015 ook mee? Een uurtje het licht uit vanaf 20.30 uur, om te tonen dat je het welzijn van de aarde belangrijk vindt? Dat we ons even goed realiseren dat we maar één aarde hebben en daar zuinig op moeten zijn. Want zeg nou eerlijk, zo zuinig gaan we er niet altijd allemaal mee om. ‘Een beter begin, begint bij jezelf’.  Dit is denk ik een goed initiatief om gehoor aan te geven. Vanavond gezellig de kaarsjes aan en de rest van het huis donker.

Doe jij ook mee? Geef jij gehoor aan dit initiatief vanavond? IK WEL!

Zoekende in blogland

Ja, een andere lay-out: ik ben zoekende. 🙂 Ook naar hoeveel tijd ik per dag wil/kan spenderen aan het bloggen. Het doet me goed, het lezen op andere blogs en het schrijven van nieuwe blogs om te plaatsen. Toch gaat er erg veel tijd in zitten, tijd die ik niet elke dag evenveel heb. Dus dan maar gewoon accepteren dat het even wat minder is op sommige dagen en dat ik naar hartenlust het op andere dagen weer inhaal.

Vandaag en gisteren heel druk geweest met studeren. Ik zie het gelijk terug in de statistieken op mijn blog. Al vind ik het wel leuk een vast kringetje lezers te krijgen/hebben en ook zelf leer ik nu een aantal bloggers beter kennen door al een paar weken op hun blog mee te lezen. Je bouwt een soort van ‘band’ op!

Op de blog van Mijn Kladblog kwam ik de term ‘Lurker(s)’ tegen. Ik moest daar erg om lachen. Hier komen dus ook erg veel ‘Lurkers’ langs elke dag. (Mensen die wel lezen wat je schrijft, maar nooit een reactie of like achterlaten.) Bij deze groet ik jullie! Lees vooral lekker mee, trek je niets aan van het etiketje dat jullie blijkbaar in blogland hebben gekregen en geniet op jouw manier van het medium genaamd: internet. Nergens staat bepaald dat het verplicht is om een reactie achter te laten. Ik ben degene die zo nodig haar verhaal online wil vertellen, jij leest het slechts, of klikt het weg als het onderwerp je niet interesseert. Blijf lurken als het je bevalt of ga elders lurken als je het daar meer naar je zin hebt, het is mij allemaal om het even.

Zelf behoor ik dus beslist niet tot deze categorie lezers. Als ik ergens een blog lees, dan zal ik veelal een reactie achterlaten. Iets persoonlijks zeggen geeft mij een goed gevoel en ik krijg vaak reacties weer terug en dat is soms ook weer leuk om te ervaren. Het is een soort van sociaal bezig zijn op afstand. Voor mij werkt dat prettig. Misschien maar goed dat mijn blog geen honderden bezoekers trekt dagelijks met tig reacties, want ik zou in tijdsnood komen. Hahahahahahaha.

Wat vinden jullie van de ‘Lurkers’ in blogland? ‘Lurk’ je zelf ook wel eens? Of ben je meer het type dat reacties achterlaat?

Gekregen: Liebster-Award

Wat leuk!!! Van mede-blogster Marjon kreeg ik de Liebster-Award. Dankjewel!!

liebster-award

De Liebster Award is een virtueel cadeautje voor bloggers dat je krijgt van een andere blogger. Dit cadeautje houdt in dat die blogger jou graag in het zonnetje zet op zijn of haar blog omdat hij of zij je blog leuk vindt. Het doel hiervan is de persoon achter het blog wat beter te leren kennen plus dat je zo weer onder de aandacht wordt gebracht bij een nieuw publiek. Je krijgt hierbij een vragenlijstje van de blogger die jou de award gaf. Daarna mag je zelf beginnende blogs nomineren voor deze leuke award plus zelf een nieuw setje met vragen voor ze maken.

Marjon gaf me de volgende vragen om te beantwoorden:

1.Hoelang blog je al? Toppen en Dalen is nog geen maand oud, het eerste bericht is van 7 maart 2015. Inmiddels ben ik een paar weken aan de gang en wordt mijn blog steeds meer gevonden in blogland. Erg leuk om dat te ervaren!

2.Wat vind je leuk aan het bloggen? Bloggen is voor mij echt een uitlaatklep om iets te delen over mijn eigen leven. Hier zal je niet vaak reviews van producten aantreffen of andere commerciële zaken. Het zullen vooral persoonlijk getinte blogs zijn, die ik via deze anonieme blog wil delen met mijn lezers.

3.Welke blogs vind je zelf leuk om te lezen? Zelf lees ik dus ook het liefste blogs met een persoonlijke tint. De lijst met blogs die ik volg wordt nog bijna dagelijks langer.

4.Heb je naast het bloggen nog hobby’s waar je mee bezig bent?  Naast bloggen ben ik met veel met mijn HBO-studie bezig. Raar maar waar, maar ik vind studeren echt leuk om te doen en beschouw het als een halve hobby en natuurlijk ook als investering voor de toekomst. Ook gaat er veel tijd naar mijn kleine dametje, waar ik intens van geniet, elke dag weer. Als er dan nog tijd over blijft, dan is het even relaxen voor de televisie.

5.Wat is je favoriete eten? Veel dingen zijn lekker, maar de categorie ongezond hoort zeker bij de favorieten. Al kan ik ook erg genieten van de Hollandse pot of de Italiaanse keuken.

6.Heb je een favoriet vakantie land en waarom? In het verleden ben ik enkele malen naar de Caribiën geweest, waarvan twee maal naar de Dominicaanse Republiek, en daar was het werkelijk goddelijk! Echte witte zandstranden, zeer schone resorts, een heerlijk klimaat en gewoon een droombestemming om tot rust te komen. Het enige nadeel is de lange vlucht er naar toe, maar verder is het echt hemels te noemen daar.

7.Kijk je liever series of lees je liever een boek? Dan kies ik toch voor een serie omdat ik al zoveel met mijn neus in de studieboeken zit. Al heb ik in mijn leven al vele boeken verslonden. Een serie kijken is zeer relaxt.

8.Waar mogen we jouw ’s nachts voor wakker maken? Liefst nergens voor, want ik slaap al niet al te goed en als ik al slaap dan blijf ik liever slapen. Helaas mag ik er bijna elke nacht wel eens uit voor mijn kleine dame. Ze zit nogal in een hevige droomfase, vannacht was het ook meerdere malen raak.

9.Welke film raad je mij aan om te kijken? Intouchable: zonder enige aarzeling. Een Franstalige film met fantastische muziek en een verhaal dat het verdient te worden gezien.

10.Hoe ziet jouw ideale avond eruit? Na een vaak zeer drukke dag is het moment dat dametje op bed ligt zalig te noemen. Er strijkt dan een heerlijke rust neer, mits ze gelijk gaat slapen. Het dan even niets meer ‘moeten’ en enkel maar ‘mogen zijn‘ vind ik een heerlijk gevoel waar ik van kan genieten.

11.Heb je een bepaalde wens die je graag wil waar maken? Ja, meerdere eigenlijk, als ik het bij eentje moet houden, wordt het haast onmogelijk kiezen. Uiteraard wens ik dat mijn dametje opgroeit tot een geweldige volwassen vrouw. Verder wil ik graag over een aantal jaren een HBO diploma in mijn handen hebben en liefst daarna aan het werk in het basisonderwijs. Ook wil ik graag mezelf blijven ontwikkelen en leren van mijn fouten en genieten van de dingen die goed gaan. Je leeft met een beetje pech maar één keer en daar probeer ik uit te halen wat erin zit, met liefst een positieve kijk naar alles wat op mijn pad terecht komt. Dat laatste heb ik moeten leren en gaat me steeds beter af. Het blijven leren in je leven vind ik dan ook een groot goed. Het helpen van andere mensen met het overwinnen van hun hobbels vind ik dan ook zeer waardevol.

Na deze vragen is het nu mijn beurt om mensen te nomineren, maar omdat ik nog maar zo kort blog zou ik even niet direct weten wie ik moet kiezen uit de lijst van fantastische blogs die ik inmiddels voorbij heb zien komen in mijn zoektocht. Ook heb ik de Liebster-Award al meerdere malen voorbij zien komen, dus de kans is groot dat degene die ik kies de betreffende Award al in zijn of haar prijzenkast heeft staan prijken. Ik heb daarom besloten op dit moment niet te nomineren, maar dit op een later moment te doen, als ik wat langer in blogland rond huppel en dan tegen een nieuwe blogger/blogster aanloop waarvan ik denk: ja deze moeten jullie eens gaan bezoeken. Vele blogs die ik nu volg bestaan namelijk al langere tijd en vallen om die reden af voor deze Award.

Marjon: nogmaals bedankt voor deze warme nominatie, ik waardeer het enorm!

Studievertraging

Helaas, ik had het zo niet gepland, maar ik begin blij te worden met de uitlooptijd van de LOI van 2 jaar bij een HBO-opleiding. Een dik jaar geleden dacht ik de studie ‘makkelijk’ binnen de termijn van 4 jaar te gaan afronden. Het eerste jaar zou pittig zijn, want dan was meisje nog veel thuis, maar daarna (nu) zou het gaan als een tierelier met veel studeertijd overdag als de dame hele dagen naar school zou gaan. Nu heb ik inderdaad meer tijd voor mezelf gekregen, maar niet alle tijd gaat, zoals ik had gedacht/gepland, naar de studie toe. Ook getob met de gezondheid al bijna 4 maanden, werkt niet bevorderlijk.

Recent ben ik tot het besef gekomen, dat dingen soms tijd nodig hebben en dat ik behalve mama en student, ook nog wat tijd nodig heb voor mezelf. Door de opvoeding van kleuter, waar ik bijna compleet alleen voor sta, is er een blijvende vermoeidheid ingeslopen al vanaf het moment dat ze in mijn buik aan het groeien was, nu 5 jaar geleden. Ze is een engeltje en voor geen goud zou ik haar willen missen, maar het bewust kiezen voor het alleenstaand ouderschap, nu ongeveer 2,5 jaar geleden, betekent wel dat ik er grotendeels van de tijd alleen voor sta en dat dat veel energie kost. Niet teveel, nooit teveel voor mijn engeltje. Toch bemerk ik dat het mijn studietempo beïnvloed. De concentratie neemt nu eenmaal af als je moe bent en ook de zin in studeren is niet altijd aanwezig.

Door redenen moest ik in het najaar mijn stage onderbreken en nu in het voorjaar lijkt het weer tegen te zitten om de stage op een lekkere manier te doorlopen. De gezondheid wil niet echt stimulerend meewerken. Toch geef ik niet op. Maandag krijg ik mijn stagebeoordeling over blok 1 en beginnen we aan blok 2. Ik blijf het positief benaderen en er voor gaan, dat blok voor de zomervakantie goed te kunnen afsluiten.

De LOI doet zelf ook nog een duit in het zakje, zag ik vanmorgen in een binnenkomende mail. Ze gaan de online leeromgeving drastisch veranderen en daardoor kan ik onder andere zo’n twee maanden geen examen afleggen in de periode mei-juni-juli. Nu kan ik wel vooruit hoor, en ligt mijn concentratie voorlopig toch echt bij de stageblokken en kunnen de examens wel even wachten voor diverse vakken, maar een extra opgelegde vertraging vanuit de LOI is natuurlijk niet wenselijk. Als troost mag ik nog een maand extra over mijn studie doen. Totaal nu dus 6 jaar en 1 maand. Dat lijkt nog een hele tijd, en ja ik ben best lekker onderweg al en aan de eindfase van de Propedeuse bezig, máár ik moet altijd rekening blijven houden met toekomstige verdere vertragingen.

Het belangrijkste van het besef dat niet al mijn ‘eigen’ tijd naar de studie kan gaan, is wel dat het studeren daardoor leuker is en minder een ‘moeten’. Ik ‘wíl’ ook graag studeren en de ene periode ga ik sneller vooruit als de andere. Nu even wat trager, maar misschien van de zomer weer met een versnelling.

Dus een vertraging: ja!

Erg: Nee!

Nu weet ik het!

Heus, ik heb het eerder geweten, ik denk iedereen op bepaalde leeftijd wel. Het overkomt ons bijna allemaal eens in de zoveel tijd. En toch als je dan een tijd er geen last van ondervindt, verdwijnt het gevoel van hoe het was naar de achtergrond en kan je op een gegeven moment zelfs niet meer terughalen hoe het ook al weer was. Misschien maar goed ook!

Maar nu weet ik het wéér!

Eigenlijk wil ik het zo snel mogelijk weer vergeten, mag dat?! Want hoe het nu is, is verre van leuk te noemen. En niet leuke dingen die vergeten we allemaal toch het liefst weer heel snel, dus logisch ook dat ik dat allang weer vergeten was. Nog geen beginnende geheugen aderlatingen dus. Nee, een bescherming van mijn geheugen tegen dit haast niet te hebben gedoe.

(Hier het winnende lot van een fikse keelontsteking, met messen die bij elke slikbeweging flinke steken geven en het me haast wel nalaten om meer dan noodzakelijk te slikken. Nu, kom ik erachter hoe vaak je per dag slikt. Daar sta je normaal toch niet bij stil, nou nu word ik er dag (en nacht) aan herinnerd. Pijnstillers vergeten in te nemen is er niet bij hoor, want zelfs met, is het slikken een ramp, laat staan zonder.) 

Dus ja, nu weet ik het …

Liever weet ik: wanneer vergeet ik het …