Antibioticakuur 2

Gistermiddag toch brutaal zelf de assistente gebeld of de uitslagen al binnen waren. Die waren binnen, en ze was zo aardig de dokter te vragen me later die middag nog even terug te bellen. Een uur later had ik haar aan de lijn. Gelukkig was de longfoto schoon! Enkel de ontstekingswaarden in het bloed waren torenhoog, niet zo gek dus dat ik me zo verschrikkelijk beroerd voel. Het bevestigde wat ik al dacht, een flinke luchtweginfectie die met een zwaardere antibioticakuur moest worden aangepakt. Dus we zitten weer aan de pillen de komende week. Tot nu toe geen verbetering, eerder een verslechtering nu het behalve op mijn keel en luchtweg ook omhoog is geschoten en mijn holtes goed vol zitten met snot, wat dus weer een hele grote druk op de oren geeft. Wat een getob hier ook! Mag hopen dat ik me met een paar dagen ietsje beter ga voelen.

De rest van mijn leven ligt nu zo goed als stil. De studie even aan de kant geschoven… en alle klusjes doen er gewoon wat langer over om gedaan te worden. Ik pak mijn rust waar ik kan en wil enkel maar weer beter worden. Het is een zaligheid dat mijn dochter sinds januari nu hele dagen naar school gaat. Iets meer tijd dus om even ziek te kunnen zijn. Mama’s zijn immers nooit ziek. Al heeft ze goed door dat mama zich zo beroerd voelt, de lieverd. Ze zijn toevallig op school ook met het ziekenhuisthema bezig. Nou, ervaringen doet ze genoeg op met zelf 2 maal ziek binnen een maand en een moeder die al maanden kwakkelt en nu ook echt is omgevallen.

Soms moet je gewoon erkennen dat je even een stap terug moet doen. Altijd maar doorgaan is wenselijk, maar niet altijd mogelijk. Zeker niet als je er alleen voor staat als single mama. Soms is ho ook echt even stoppen en opnieuw de route uitzetten. Dat moment heb ik deze week ervaren. Al die weken ging ik zo goed en kwaad als het ging door met alles. Enkel een oververmoeid lichaam herstelt niet meer zo geweldig, dus nu is rust pakken het meest belangrijke en goed voor mezelf zorgen.

3 thoughts on “Antibioticakuur 2

  1. Groot gelijk om gewoon te bellen ,vaak hebben ze die uitslagen al vrij snel binnen .Ik herken je verhaal in dat van mijn Dochter .Maar door blijven sukkelen ,griep erbij en de nodige stress en dan Kassa !! Voor je het weet ben je maanden steeds weer ziek en ellendig .Probeer in elk geval je rust te nemen voor zo ver mogelijk want je hebt natuurlijk je Dochter om voor te zorgen .Veel beterschap en sterkte .
    Lieve groet Elisabeth

    Liked by 1 persoon

    • Inderdaad, telkens maar door en door… en uiteindelijk is de weerstand weg en val je letterlijk om. Nu begin ik heeeeeel langzaam aan te merken dat ik door heel veel rusten iets minder moe word. Dat is natuurlijk weer goed voor het herstellen en de antibiotica helpt ook uiteraard. Maar ben er nog niet.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s