De opdracht: hoe gaat het daarmee…

Tja, daar zit je dan, gistermiddag al en vandaag ook meerdere keren. Wat ga ik doen?

Even voor de lezers die voor het eerst Toppen en Dalen binnenwippen nu: Ik heb de opdracht om voor mijn volgende gesprek met hulpverlener een afspraak te maken bij de sportschool. Zie blog: En toen had ik ineens een opdracht…”

Heb in de uiterste hoeken van mijn hoofd gekeken naar een passend iets. Wat is voor mij op dit moment oplossing? Zie ik mijzelf met dít gewicht meerdere malen per week mezelf naar de sportschool sjokken en daar allerlei zeer vermoeiende capriolen uithalen? Na veel gepeins kwam ik tot het antwoord: nee. Ik zie het mezelf gewoon niet doen. Hoe goed het ook voor me is: het in beweging komen. Maar de sportschool is gewoon nog een stap te ver, voor deze dame op dit moment.

Toch wil ik niet met lege handen terug naar hulpverlener over ruim een week, dus ik heb wel een opdracht. Hoe kan ik die anders toch invullen? Het grootste doel is: in beweging komen. Aangezien beweging goed is voor de mens en daarbij serotonine vrijkomt in je hersenen, waar je je blijer van gaat voelen. Precies wat deze lichtelijk depressieve dame nu nodig heeft.

Dus ik moet in de beweging en dat hoeft niet per se in de sportschool, toch? Nee, dat kan ook buiten of door iets anders te gaan doen, waarbij je beweegt. Dus ben ik me af gaan vragen wat ik leuk vind om te doen en al snel kwam ik uit bij: zwemmen. De laatste twee decennia heb ik niet veel in het water gelegen, maar als kind en tiener was ik een echte ‘waterrat’ en heb ik zelfs aan wedstrijdzwemmen gedaan. Zonder enig talent daarvoor overigens: hier géén “Inge de Bruin, de tweede”. Nee, ik was net iets beter als middelmatig, maar daar heel content mee. Het was gewoon zalig om wekelijks meerdere malen in het wedstrijdbad te liggen en mijn trainingen af te werken. Dus het ligt nu voor de hand, zij het met heel wat extra kilo’s aan mijn botjes, weer in het water actief te worden. Zwemmen dus!

Inmiddels heb ik een zwembad in de omgeving gevonden waar ik doordeweeks in de ochtenduren en op zondag mijn baantjes kan zwemmen en ze hanteren daar een 12-rittenkaartsysteem, dus ik hoef ook niet een duur abonnement af te sluiten voor een jaar, waarvan ik niet weet of dat dát een succes gaat worden. Laten we dit nu eerst maar eens stap voor stap gaan ervaren. Morgen gaat het gebeuren: mijn eerste keer baantjes trekken in heel veel jaren tijd.

Voor mijn gevoel heb ik dus de opdracht toch tot een succes gemaakt, want ja ik heb het zwembad gebeld voor informatie. Missie geslaagd, nu de uitvoering nog!

8 thoughts on “De opdracht: hoe gaat het daarmee…

    • Nu nog in het zwembad geraken Billy! Morgenochtend stond in de planning maar mijn rug werkt even niet echt mee… ik ben van stage teruggekomen met heel veel pijn in de rug.. nu is zwemmen niet belastend voor de rug, maar ik moet er ook heen (stukje rijden a 15 min) omkleden etc… dus of het morgen haalbaar is?????? Maar het idee/voornemen is geboren!

      Like

  1. Pingback: Geen zin in … | Toppen en Dalen

  2. Pingback: Zo simpel kan het zijn! | Toppen en Dalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s