Had niet gedacht dat ….

…. bloggen me zo goed zou doen! 🙂 

Ongelooflijk! De eerste blogmaand is nog niet voorbij (7 maart begonnen) en het schrijven gaat als een trein! Zoveel om over te schrijven, in mijn rustige hectische bestaan als single-mama, die probeert naast het mama-zijn ook nog tijd te vinden om haar andere ‘petten’ geregeld te dragen. De ‘blog-pet’ is er extra bij gekomen, als onderdeel van de ‘ontspanning-pet’. Nooit had ik gedacht dat het me zo goed zou doen om mijn gedachten hier weg te schrijven.

De keuze voor een ‘anoniem’ blog is goed geweest. Ik voel me vrijer om te schrijven wat me bezighoudt. Het heeft een haast therapeutische waarde soms, om wat er in mijn hoofd omgaat, te verwoorden hier. Alle reacties van lezers worden zeer gewaardeerd, echt super bedankt daarvoor! Ook merk ik dat er soms herkenning is, wat een fijn gevoel geeft. Het is dus niet dat ik hier alleen mee rondloop op deze aardbol. Ook, als ik andere blogs lees, herken ik geregeld gedachten die anderen delen. Ja, het is echt een fijn medium.

Langere tijd geleden blogde ik ook, maar toen niet anoniem. Dat hield in dat ik niet altijd zo vrijuit besprak waar ik tegenaan liep in het leven als nu hier. Ook verbaast het me dat ik binnen korte tijd al een leuke groep volgers heb gekregen. Ik dacht dat enkel de blogs met allerlei lifestyle, fashion, reviews en andere hippe zaken, zoveel volgers kregen. Binnenkort begroet ik wellicht wel mijn negenentwintigste en dertigste volger (via wp). 🙂  Stiekem toch iets waar ik wel een beetje trots op ben *bloost*. Ik had echt niet gedacht dat zoveel mensen graag meelezen, wat er zoal in mijn leven passeert.

Met veel plezier schrijf ik verder en lees ik verder, want ook de blogs die ik volg, blijven toenemen. Soms loop ik zelfs even achter met reageren, als het leven buiten blogland even teveel aandacht van me vraagt. Toch probeer ik dagelijks echt tijd in te ruimen om hier van me af te schrijven. Daardoor kan ik daarna veelal hetgeen ik hier geschreven heb, parkeren en verder gaan met andere zaken die mijn aandacht vragen. Dus ik kan het iedereen aanraden. Klim in de spreekwoordelijke pen en vertel aan jezelf wat je beleeft en je zal merken dat het oplucht. Je bent het ‘kwijt’. Het hoeft natuurlijk niet in een blog, een schrift voor jezelf werkt even zo goed. Al kan ik je vertellen dat de reacties die je online krijgt ook weer enorm goed kunnen doen en je net even dat kleine zetje kunnen geven dat je nodig hebt, of het beetje begrip waar ieder mens soms naar snakt.